درباره چربی گیر

فهرست
۱-مقدمه ۱
۲-ضرورت حذف چربی و روغن از فاضلاب ۱
۳-چربیگیر چیست و چگونه کار می کند؟ ۱
۴- فاکتورهای موثر بر عملکرد چربی گیر ۳
۵-انواع چربی گیر ۴
۵-۱- تفاوت چربی گیر HGI و GGI 4
۵-۲- انواع چربی گیر (از لحاظ محل قرارگیری) ۵
۵-۳- تصورات غلط پیرامون چربیگیرها ۵
۶- جنس های مختلف چربی گیر ۶
۷-طراحی چربی گیر ۶
۷-۱- نکات لازم برای طراحی چربی گیر ۷
۸- اجزا یک چربی گیر ۸
۹-تمیزکردن و نگهداری چربیگیر ۱۰
۱۰-مشکلات چربی گیر و راه حل های پیشنهادی ۱۱
۱۱-فاکتورهای موثر بر ابعاد چربی گیر ۱۱
۱۲-تهویه و کنترل جریان در چربی گیر ۱۲
۱۳- نکات مربوط به نصب چربی گیر ۱۲

۱-مقدمه
چربی، روغن و گریس که به اختصار (FOG) نامیده می شوند، از آلاینده های مهم در فاضلاب به شمار می آیند و حذف آنها همیشه یکی از چالش برانگیزترین عملیات های صورت گرفته در تصفیه خانه های فاضلاب می باشد. چربی، روغن و گریس بطور گسترده در رستورانها، کیترینگ های غذایی، هتل ها، کافه تریا، واحدهای مسکونی، مدارس، هتلها و تمامی مراکز تهیه غذا تولید می شود. کوچکترین تجمع چربی و روغن می تواند روی کیفیت منابع آبی تاثیرگذار باشد و باعث از بین رفتن منابع آبی و یا کاهش کیفیت آنها می شود. چربی و روغن به دلیل وزن مخصوص کمتری که نسبت به آب دارند، به سطح سیال می رسند و مقداری از جامدات موجود فاضلاب نیز در کف چربی گیر تجمع می یابند. در صنعت از چربی گیر با اسم هایی مثل Grease trap و Grease interceptor یاد می شود.

 

 

۲-ضرورت حذف چربی و روغن از فاضلاب
مقادیر بیش از اندازه چربی و روغن در فاضلاب باعث افزایش BOD و درنتیجه کاهش کارآیی واحدهای بعدی تصفیه می شود. از آنجایی که چربی و روغن روی سطح سیال را می پوشاند، باعث کاهش انتقال اکسیژن بین هوا و سیال میشود و باعث بوجود آمدن شرایط بیهوازی می شود. ورود چربی، روغن و گریس به شبکه جمع آوری فاضلاب باعث گرفتگی مسیر جمع آوری، برگشت فاضلاب در سیستم و کاهش عمر مفید شبکه جمع آوری می شود. درنتیجه می توان با استفاده از چربی گیر در مسیر شبکه جمع آوری فاضلاب، میزان چربی و روغن وارده به شبکه جمع آوری را کاهش داد.

 

 

۳-چربی گیر چیست و چگونه کار می کند؟
چربی گیر دستگاهی است که به منظور حذف FOG (چربی، روغن و گریس)، جامدات و مواد باقیمانده، از مراکز تهیه و توزیع غذا و آشپزخانه ها طراحی شده است و از ورود این مواد به سیستم جمع آوری فاضلاب شهری و یا تأسیسات تصفیه فاضلاب درجا که مربوط به مالکین خصوصی می باشد جلوگیری می کند. چربی گیر ضایعات به دام افتاده را تا زمانی که یک شرکت تخلیه فاضلاب آن ها را به نحو صحیح تخلیه کند، نگه می دارد. استفاده از یک دستگاه چربی گیر در مراکز تهیه و توزیع غذا ضروری است. همه چربی گیرها شامل یک مخزن هستند، مواد جامدی که وارد این مخزن می شود، به دلیل حالت سکونی که برقرار است ته نشین می شوند (فاضلابهای حاوی مقادیر زیادی از مواد جامد نباید وارد چربی گیر شوند زیرا باعث ضعف در عملکرد چربی گیر، تجمع مواد جامد و در نتیجه تخلیه مداوم چربی گیر به منظور پاکسازی می شود)، چربی و روغن به دلیل وزن مخصوص کمتری که نسبت به آب دارند روی سطح شناور می مانند. یک چربی گیر شامل ورودی، تعدادی بافل و خروجی است. بافل ها باید در جایی طراحی شوند که بیشترین راندمان را در جداکردن روغن و گریس داشته باشند. هنگامی که چربی و روغن از پساب جدا شدند، بصورت شناور درمی آیند و تجمع می یابند تا هنگامی که جمع آوری شوند. اکنون روغن و چربی تا ۹۰% از پساب جدا شده و پساب حاصل وارد سیستم جمع آوری می شود. راندمان یک چربی گیر بستگی به جنس و شکل بافل ها دارد.

 

 

۴-فاکتورهای موثر بر عملکرد چربی گیر

•سرعت جریان ورودی: هرچقدر سرعت جریان ورودی بیشتر باشد، میزان اختلاط چربی و روغن با سیال نیز افزایش می یابد که این امر باعث می شود تا شرایط سکون لازم برای جداسازی چربی و روغن فراهم نشود و کارآیی سیستم چربی گیر نیز کاهش یابد.
• نسبت میزان FOG به آب: هرچه این نسبت بالاتر باشد، کارآیی چربی گیر کاهش می یابد.
•وزن مخصوص FOG: وزن مخصوص FOG کمتر از آب است و سریعا به سطح سیال می رسد اما چربی و روغنی که به مواد غذایی چسبیده اند، وزن مخصوص بیشتری نسبت به آب دارند، در نتیجه همرا با ذرات مواد غذایی ته نشین می شوند و در نهایت از چربی گیر خارج می شوند.
•احتمال حضور دترجنت در سیستم: دترجنت هایی که باعث شکستن مولکول های چربی و روغن می شوند و آنها را به مولکول های کوچکتری تبدیل می کنند، ممکن است باعث خروج این ترکیبات از چربی گیر شوند و درنتیجه باعث کاهش راندمان حذف چربی و روغن شود.
•حداکثر ظرفیت چربی گیر: اگر میزان جریان ورودی بیش از ظرفیت چربی گیر باشد، راندمان چربی گیر بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.
•محل قرارگیری چربی گیر: چربی گیر باید تا حد ممکن نزدیک به منبع تولید FOG باشد. در صورتی که این فاصله زیاد باشد، امکان دارد ورودی به چربی گیر دچار گرفتگی شود (منابع تولید FOG مثل سینک های ظرفشویی، ماشین های ظرفشویی و یا فاضلاب ناشی از مراکز تهیه و توزیع غذا).

 

 

۵-انواع چربی گیر
استاندارد های بکاررفته برای تولید، بهره برداری و نگهداری از چربی گیرها متفاوت است ولی سه استاندارد اصلی شامل PDIG101، ASME A112.14.3، CSA B481 می باشد.
• چربی گیر های هیدرومکانیکی (HGI): این نوع از چربی گیرها در مراکز تهیه و توزیع غذا کاربرد دارند و از معروفترین انواع چربی گیرها هستند. در این سیستم چربی و روغن بر اساس نیروی وزن به سطح سیال آمده و از آن جدا می شوند.
 چربی گیرهای HGI معمولا دارای یک محفظه و تعدادی بافل هستند. طراحی این نوع از چربی گیرها براساس میزان دبی ورودی به چربی گیر و مقدار چربی و روغن ورودی صورت می گیرد.
 هنگامی که ۲۵% از حجم کلی چربی گیر پر شد، چربی گیر نیاز به تخلیه دارد.
 یک نوع از چربی گیر های هیدرومکانیکی، Grease Removal Device (GRD) نام دارد. این چربی گیر دارای ابزاری است که به صورت اتوماتیک چربی و روغن تجمع یافته را از چربی گیر حذف می کند. این چربی گیرها معمولا در داخل واحد نصب می شوند و به یک یا چهار سینک در آشپزخانه متصل هستند.

• چربی گیرهای گرانشی (GGI): در این نوع چربی گیرها، زمان ماند کافی جهت جداسازی چربی و روغن از فاضلاب به آن داده می شود و چربی و روغن به دلیل وزن مخصوص کمتر خود نسبت به آب از آن جدا می شود. این سیستم باعث حذف ۹۰ درصدی چربی و روغن از فاضلاب می شود.

• چربی گیر با سیستم دفع خودکار (AGRU): اغلب به عنوان جایگزین برای چربی گیرهای هیدرومکانیکی استفاده می شود. در این سیستم با استفاده از اسکیمرهای مکانیکی یا الکتریکی، چربی و روغن های تجمع یافته جمع آوری می شوند و سپس دفع می شوند.

 

 

۵-۱- تفاوت چربی گیر HGI و GGI
• استاندارد PDI (Plumbing and Drainage Institute): این استاندارد دربردارنده تمامی اطلاعات لازم برای به دست آوردن ابعاد و نگهداری از چربی گیرها را در اختیار قرار می دهد. برطبق این استاندارد چربی گیرها در دوسته کلی قرار می گیرند که شامل:
 این نوع از چربی گیرها معمولا در داخل ساختمان قرار می گیرند و دارای ابعاد کوچکتری هستند زیرا عمل جداسازی FOG در آنها طی مدت زمان کوتاه (تقریبا ۱ دقیقه) و به دلیل کم بودن وزن مخصوص این مواد نسبت به آب صورت می گیرد. امروزه این نوع از چربی گیرها تحت عنوان چربی گیر های هیدرومکانیکی (HGI) شناخته می شوند (استانداردPDI G101 این نوع از چربی گیر ها را در بر می گیرد).
 نوع دوم از چربی گیرها بزرگتر هستند و اغلب خارج ساختمان و در زیر زمین قرار می گیرند. همچنین زمان جداسازی FOG در آنها طولانی تر (۳۰ دقیقه یا بیشتر) است. امروزه این چربی گیرها تحت عنوان چربی گیرهای ثقلی (GGI) شناخته می شوند.

 

 

۵-۲- انواع چربی گیر (از لحاظ محل قرارگیری)
• چربی گیرهای بکاررفته درآشپزخانه: این واحدها FOG تولید شده را بعد از ورود فاضلاب و صعود به بالای مخزن، جمع آوری می کنند. گریس جمع آوری شده در این نوع چربی گیرها باید به صورت دستی حذف گردد. به دلیل اینکه این چربی گیرها دارای حجم نسبتأ کوچکی هستند (معمولا ۲۰ تا ۲۵ گالن)، باید در فواصل زمانی کوتاه (معمولأ روزانه تا یک بار در هفته) تمیز شوند. اگر این واحدهای کوچک مطابق با فاصله زمانی لازم تمیز نشوند به سرعت از چربی و روغن پر شده و باعث ورود مستقیم FOG به فاضلاب می گردند. با این وجود در صورتیکه این نوع از چربی گیرها به طور صحیح نگهداری شوند می توانند FOG و جامدات مربوطه را تا حدود ۹۵ درصد حذف کنند (معمولا به این نوع از چربی گیرها Grease trap می گویند).

• چربی گیرهای واقع در زمین: این نوع چربی گیرها مطابق با اصول چربی گیرهای آشپزخانه و فقط در اندازه بزرگتر عمل می کنند. بیشترین اندازه های رایج چربی گیرهای زمینی، در رنج ۷۵۰ تا ۲۰۰۰ گالن می باشد. این نوع چربی گیرها در مقایسه با چربی گیرهای آشپزخانه، توانایی دریافت حجم بیشتری از FOG و جامدات مربوطه را دارند. مراکز تهیه و توزیع غذا که از این نوع چربی گیرها استفاده می کنند باید توسط شرکت های تخلیه فاضلاب، به صورت دوره ای آن ها را تمیز و پاکسازی کنند.

 

 

۵-۳- تصورات غلط پیرامون چربی گیرها
• چربی گیر یک دستگاه تصفیه فاضلاب است. مراکز غذایی تصور می کنند چربی گیر همانند یک سپتیک تانک است و باید زمانی تعمیر و سرویس شود که مشکلی رخ دهد. در واقع چربی گیرها دستگاه های جداساز ساده ای هستند که برای یک مدت زمان کافی FOG و جامدات را نگهداری می کنند تا به صورت دستی یا خودکار حذف شوند و نمی توان از آن ها به عنوان یک سیستم تصفیه فاضلاب استفاده کرد.
• زهکش های کف آشپزخانه، بزرگترین منبع تولید گریس در مراکز غذایی می باشند. بر خلاف تصور مردم، زهکش های کف آشپزخانه در مراکز غذایی، ضایعات به نسبت کمتری را دریافت می کند که معمولأ به تمیزکاری و شستشوی دوره ای محدود می شود و تأثیر کمتری روی تجهیزات جداکننده چربی دارد. اکثر چربی رها شده به فاضلاب در آشپزخانه های این مراکز، از تجهیزات مریوط به شست و شوی ظروف تولید می شود. سینک های شستشوی دیگ ها، ایستگاه های پیش شستشو و ماشین های ظرفشویی اتوماتیک، FOG بیشتری نسبت به هر منبع دیگری تولید می کنند. آزمایشات انجام شده در محل این مؤسسات نشان داده است که حدود ۹۰ درصد از FOG از ماشین های ظرفشویی تولید و آزاد می گردد.

 

 

۶- جنس های مختلف چربی گیر
• بتن پیش ساخته
 استحکام و دوام بالا،
 مقاوم در برابر غوطه ور شدن،
 وابستگی کم به دمای محیط،
 مقرون به صرفه،
 حساس نسبت به خوردگی،
 وزن زیاد.
• پلی اتیلن
 مقاوم در برابر خوردگی،
 محدودیت در عمق کارگذاری،
 استحکام و دوام کمتر نسبت به چربی گیر های فایبرگلاس،
 معمولا در طراحی و سایز بندی دارای محدودیت هستند.
• فولادی
 استحکام بالا،
 این نوع از چربی گیرها نسبت به خوردگی حساسند در نتیجه باید دارای پوشش داخلی و خارجی به عنوان محافظ در برابر خوردگی باشند.
• فایبرگلاس
 استحکام بالا و وزن کم،
 مقاوم در برابر خوردگی،
 قابلیت نصب آسان.

 

 

۷-طراحی چربی گیر
برای طراحی چربی گیر باید چهار فاکتور زیر در نظر گرفته شود.
• زمان ماند: براساس استاندارد UPC زمان ماند در حدود ۳۰ دقیقه برای چربی گیر در نظر گرفته می شود.
• دما: چربی گیر باید طوری طراحی شود، که دمای فاضلاب پس از ورود به چربی گیر کاهش یابد تا امولسیون ها بتوانند از فاضلاب جدا شوند،
• آشفتگی جریان: میزان سرعت جریان در فاضلاب باید کنترل شود و به اندازه ای باشد که جامدات در فاضلاب معلق نمانند . میزان اشفتگی جریان در مواقعی که نرخ ورودی به چربی گیر زیاد است باید کنترل شود،
• حجم FOG حذف شده

 

۷-۱- نکات لازم برای طراحی چربی گیر
• چربی گیر باید در محلی قرار گیرد که دسترسی به آن در هر زمان به منظور بازدید، پاکسازی و جمع آوری روغن و چربی جمع آوری شده امکان پذیر باشد،
• چربی گیر بهتر است دارای دو محفظه باشد، محفظه ورودی باید ۳/۲ ظرفیت کل و محفظه خروجی حداقل۳/۱ ظرفیت کل را داشته باشد. در این شرایط میزان عمق جریان نباید کمتر از ۷۵ سانتی متر و بیشتر از ۸۰/۱ سانتی متر باشد،
• دسترسی به هرکدام از محفظه های چربی گیر باید توسط منهول ها صورت گیرد. منهول ها باید روی سطح زمین باشند و حداقل دارای قطر ۶۰ سانتی متر باشد،
• اختلاف ارتفاع بین لوله ورودی و خروجی بین ۳ تا ۶ اینچ باشد،
• پوشش بالایی چربی گیر باید عایق باشد و همچنین قابلیت تحمل فشار های وارده را داشته باشد،
• بدست آوردن حجم چربی گیر براساس استاندارد U.S.EPA

= D×GL×ST×HR / 2×LFحجم چربی گیر
تعداد صندلی های موجود در سالن غذاخوری=D
میزان فاضلاب تولیدی در هر وعده براساس گالن در هر وعده غذایی(معمولا ۵ گالن)= GL
فاکتور حجم نگهداشت)حداقل ۱٫۷(= ST
تعداد ساعات استفاده از چربی گیر = HR
LD = Loading Factor
آزاد راه بین شهری= ۲۵/۱
آزاد راه = ۱
مناطق تفریحی = ۱
بزرگراه اصلی = ۸/۰
بزرگراه = ۵/۰
• اگر در مراکز تهیه و توزیع غذا از ماشین های ظرفشویی صنعتی استفاده می شود، حتما باید در طراحی چربی گیر لحاظ شود،
• چربی گیر باید شرایط سکون فاضلاب را تامین کند، به همین منظور ظرفیت آن باید به گونه ای باشد که بتواند حجم ورودی به خود را در زمان اوج مصرف آب تحمل کند. چربی گیرهایی که به یک سینک ظرفشویی متصل هستند نباید حجمی کمتر از ۲۵۰ لیتر داشته باشند. در مورد مصارف بیشتر آب جدول زیر می تواند مثالی برای طراحی چربی گیر باشد،
ابعاد چربی گیر (میلی متر) حداقل حجم چربی گیر (لیتر) مساحت آشپزخانه (متر مربع) متوسط مصرف آب (لیتر بر ساعت)
عمق کلی عرض طول
۶۰۰ ۵۲۵ ۱۲۰۰ ۲۵۰ – ۱۲۵- ۰
۷۲۵ ۷۰۰ ۱۴۵۰ ۴۹۰ ۸ ۲۵۰
۸۵۰ ۸۲۵ ۱۷۰۰ ۷۹۰ ۱۶ ۵۰۰
۱۰۰۰ ۸۷۵ ۱۸۰۰ ۱۰۵۰ ۲۴ ۷۵۰
۱۰۰۰ ۹۵۰ ۱۹۵۰ ۱۲۲۰ ۳۲ ۱۰۰۰

• طول چربی گیر باید تقریبا ۳/۱ تا ۲ برابر عمق کلی چربی گیر باشد،
• به جز در چربی گیر های بسیار بزرگ، عمق کلی سیال در چربی گیر نباید بیشتر از ۱۲۰۰ میلی متر باشد.

 

 

 

۸- اجزا یک چربی گیر
•ورودی: معمولا از جنس PVC است و توسط چسب و یا واشر به چربی گیر متصل می شوند.

 لوله ورودی باید با زاویه ۹۰ درجه قرار گیرد تا جریان ورودی به چربی گیر را حداقل ۱۰۰ میلی متر زیر سطح سیال تخلیه کند (جریان ورودی به چربی گیر هیچ وقت نباید در سطح سیال تخلیه شود).
• کنترل کننده جریان (Flow Control Fitting): طراحی مناسب ابعاد یک چربی گیر باعث جلوگیری از ورود جریان های اضافی به چربی گیر می شود. هنگامی که به طور ناخواسته و یا اتفاقی حجم فاضلاب ورودی به چربی گیر افزایش یابد، از این اتصال استفاده می شود )کنترل کننده جریان معمولا اریفیس است).
• Air intake: به ونت موجود در قسمت بالایی اتصال کنترل کننده جریان Air intake می گویند. هنگامی که جریان وارد اریفیس می شود، فشار منفی ایجاد می کند. درنتیجه ورود هوا به داخل این اتصال و ترکیب هوا با فاضلاب باعث بهبود عملکرد چربی گیر می شود.
• منهول: منهولها باید حداقل دارای قطر ۲۴ اینچ باشند و همچنین امکان دسترسی به قسمت ورودی، دیواره (بافلها) و قسمت خروجی را فراهم کنند. از منهول ها به عنوان راه دسترسی به چربی گیر برای نگهداری و پاکسازی آن استفاده می شود.
• بافلها: بافل ها هم در قسمت ورودی و هم در قسمت خروجی چربی گیر قرار دارند تا مانع از برهم زدن شرایط سکون در چربی گیر شوند و همچنین مسیر پرپیچ و خمی را برای حرکت فاضلاب و درنتیجه جداسازی چربی و روغن از آن ایجاد کند.
• کمکی هوا (Air relief): این اتصال اجازه گردش هوا در چربی گیر را فراهم می کند.
• محل نمونه برداری: بعضی از چربی گیرها در قسمت خروجی خود دارای محلی برای نمونه گیری از پساب خروجی به منظور بررسی کیفیت هستند.
• Cleanout: اتصالی برای دسترسی به قسمت خروجی چربی گیر است. این نوع از اتصال به منظور جلوگیری از گرفتگی در سیستم زهکشی کاربرد دارد و همچنین برای بازدید از قسمت زهکشی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. به طور کلی هر لوله کشی که به سیستم فاضلاب منتقل می شود، نیازمند اتصال cleanout می باشد. دسترسی به این نوع از اتصال از سطح زمین صورت می گیرد.
• درب عایق بندی شده: تمامی قسمت هایی که به منظور دسترسی به چربی گیر تعبیه شدند باید دارای درب قابل بازشدن باشند.
• خروجی
• محفظه: به منظور افزایش کارآیی چربی گیر، می توان تعداد محفظه های موجود در چربی گیر را افزایش داد. به طوریکه محفظه اصلی چربی گیر را به سه قسمت یعنی محفظه ورودی، میانی و خروجی تقسیم کرد (در چربی گیرها هم می توان از بافل، محفظه و یا هر دوی این اجزا استفاده کرد).
• صافی: داخل برخی از چربی گیرها صافی وجود دارد که این صافی باعث کاهش تجمع جامدات در کف چربی گیر می شوند.

 

 

 

۹- تمیزکردن و نگهداری چربی گیر
چربی گیر باید به طور مرتب بازدید و پاکسازی شود. تواتر پاکسازی چربی گیر بستگی به کمیت و کیفیت فاضلاب تولیدی دارد. تولید بو و مشکلات زهکشی، نشان دهنده این است که چربی گیر به درستی عمل نمی کند. بزرگترین عامل مؤثر در میزان چربی رها شده در فاضلاب مراکز غذایی، روش های تمیزکاری و نگهداری کارکنان آشپزخانه می باشد. مراقبت کارکنان با تمیزکردن مواد غذایی باقیمانده و پاک کردن FOG از وسایل پخت و پز، تجهیزات آماده سازی غذا و ظروف، قبل از استفاده از آب، کلید کاهش FOG ورودی به چربی گیر می باشد. همچنین دفع ضایعاتی مانند باقیمانده شیر و دیگر نوشیدنی ها، می تواند بر میزان FOG فاضلاب تولیدی تأثیر زیادی داشته باشد.

بهترین تکنیک ها در مورد تمیزکاری و نگهداری چربی گیر شامل موارد ذیل می باشد.
• انجام پاکسازی خشک: از شیلنگ آب به عنوان جارو استفاده نکنید،
• جلوگیری از ورود مواد اضافی به چربی گیر: باعث کاهش ضایعات و در نتیجه تمیزکاری را کاهش می دهد،
• آموزش هدف، عملکرد و نگهداری صحیح از چربی گیر به تمامی کارکنانِ در محل، اطمینان از تعمیر و نگهداری مطابق با برنامه زمانبندی منظم،
• مهم ترین روش مدیریتی برای چربی گیر این است که نماینده شرکت در طول تمیزکاری، تخلیه فاضلاب یا انجام عمل کف گیری توسط پیمانکار حاضر باشد،
• برنامه تخلیه چربی گیر با تلمبه باید به نحو صحیح انجام و موکدا دنبال شود. کامل انجام شدن عملیات تلمبه زنی بسیار مهم است. پیمانکار بعد از تخلیه باید مشخص کند که آیا چربی گیر با آب تمیز یا آب چربی گیر مجددا پرشده است یا خیر،
• پرهیز از شستشوی داغ: در حالیکه شستشوی داغ ممکن است نیاز به عملیات تلمبه زنی را به تأخیر بیاندازد، اما امکان گرفتگی و در نتیجه صرف هزینه مربوط به این نوع شستشو نیز وجود دارد،
• علاوه بر چربی و روغن تجمع یافته در سطح سیال، مقداری از جامدات نیز در کف چربی گیر ته نشین می شوند. این جامدات نیز باید در دوره های مشخص تخلیه شوند تا باعث کاهش حجم موثر چربی گیر نشوند.
• مواد اسیدی و یا موادی که اسید تولید می کنند نباید در حجم ها بالا وارد چربی گیر شوند.

بسیاری از افراد بر این باورند که میزان FOG تولید شده در یک مکان بخصوص، به طور مستقیم به نوع غذای آماده شده بستگی دارد اما در اغلب موارد این مورد صحیح نمی باشد. اغلب اهمیت تمیز نگه داشتن و عملکرد صحیح چربی گیر، توسط اپراتورهای خدمات غذایی نادیده گرفته می شود. به دلیل اینکه FOG، چربی گیر را از بالا به پایین پر می کند، اندازه گیری عمق پرشدگی یک چربی گیر با بازرسی چشمی به سختی ممکن است. مهم ترین نکته این است که هرچه FOG در چربی گیر بیشتر نگه داشته شود؛ بازده جداسازی بیشتر کاهش می یابد.

 

 

۱۰- مشکلات چربی گیر و راه حل های پیشنهادی

مشکل راه حل های پیشنهادی
برگشت آب در سیستم تخلیه چربی های تجمع یافته
تخلیه لجن یا جامداتی که باعث گرفتگی خروجی چربی گیر شده است
چک کردن لوله ها به منظور جلوگیری از گرفتگی
بو پاکسازی دوره ای به منظور جمع آوری جامدات
وجود روغن، چربی و گریس در پساب خروجی از چربی گیر تخلیه چربی های تجمع یافته در چربی گیر
افزایش تواتر تخلیه چربی گیر
افزایش سایز چربی گیر

گرفتگی مداوم لوله های ورودی به چربی گیر چک کردن منابع تولید کننده چربی، گریس و روغن با غلظت بالا
اضافه کردن آب به جریان های ورودی با غلظت بالای چربی، روغن و گریس
تزریق آب تمیز بصورت مداوم به داخل چربی گیر

 

 

 

۱۱- فاکتورهای موثر بر ابعاد چربی گیر

• زمان ماند: زمان ماند عبارت است از زمانی که طول می کشد تا یک ذره از جریان از قسمت ورودی وارد چربی گیر شود، طول چربی گیر را طی کند و از آن خارج شود.
• میزان جریان: زمان ماند و میزان جریان با یکدیگر نسبت عکس دارند. هرچقدر جریان ورودی زیاد باشد، زمان ماند کاهش می یابد.
• غلظت: یکی دیگر از فاکتورهای مهم قدرت فاضلاب ورودی است. یک چربی گیر با کارآیی مناسب باید به اندازه ای باشد تا جداسازی چربی و روغن در آن به طور موثر صورت گیرد.
• تواتر پمپاژ: ابعاد یک چربی گیر باید به گونه ای باشد تا امکان پاکسازی و پمپاژ وجود داشته باشد.
• شیمی فاضلاب: دمای فاضلاب و خواص شیمیایی امولسیون ها روی میزان حذف چربی و روغن از فاضلاب تاثیر می گذارد. بنابراین ابعاد چربی گیر باید به اندازه ای باشد تا زمان لازم برای کم شدن دمای فاضلاب و درنتیجه حذف چربی و روغن به آن داده شود.

 

 

۱۲- تهویه و کنترل جریان در چربی گیر
• تهویه: بو ایجاد شده در چربی گیر با طراحی مناسب و موثر قابل حل است. ونت های تهویه بکاررفته در چربی گیر نیز با اتصال به سیستم تهویه مرکزی می تواند مشکل بو ایجاد شده را به حداقل برساند و همینطور در اکثر مواقع دلیل اصلی بو ایجاد شده در چربی گیر ها، کارآیی ضعیف سیستم تهویه ساختمان است. ونت های تهویه هم در قسمت ورودی و هم در قسمت خروجی چربی گیر وجود دارند.
• کنترل جریان ورودی: اتصال کنترل کننده جریان ورودی یکی از مهمترین اتصال ها در هنگام استفاده از چربی گیر است. طبق استاندارد ASME A112.14.3 محل قرار گیری این اتصال در بالا دست چربی گیر و نزدیک به محل تولید فاضلاب است (این اتصال معمولا اریفیس است، باید توجه داشت که پلیت اریفیس به طرف محل تولید فاضلاب نصب شود نه به طرف چربی گیر). این اتصال معمولا به ونت های تهویه نیز متصل است، هوا باعث شناور شدن چربی و روغن و درنتیجه کارآیی بیشتر چربی گیر می شود.
طبق استاندارد ASME A112.14.3واحد های چربی گیری شامل:
 Type A: واحدهایی با کنترل کننده خارجی جریان و دارای ونت ورودی هوا (اتصال مستقیم)
 Type B: واحدهایی با کنترل کننده خارجی جریان، بدون ونت ورودی هوا (اتصال مستقیم)
 Type C: واحدهایی بدون کنترل کننده خارجی جریان (اتصال مستقیم)
 Type D: واحدهایی بدون کنترل کننده خارجی جریان (اتصال غیر مستقیم)

 

 

۱۳- نکات مربوط به نصب چربی گیر

• چربی گیر باید نزدیک محل تولید فاضلاب باشد، این عمل باعث می شود تا طول لوله گذاری کاهش یابد و احتمال گرفتگی به حداقل برسد. دلیل دیگر این است که چربی و روغن موجود در فاضلاب هنگامی که دمای فاضلاب بیشتر است بهتر جدا می شود،
• ورود جامدات به چربی گیر باید به حداقل برسد، زیرا تجمع جامدات در کف چربی گیر، باعث گرفتگی لوله خروجی می شود. همچنین جامدات قابل تجزیه، منبع اصلی ایجاد بو و گازهای خطرناک هستند. برای کاهش میزان جامدات می توان از صافی هایی در قسمت ابتدایی چربی گیر استفاده کرد،
• چربی گیر می تواند در روی زمین، محصور در زمین و یا در سطح های پایین تر قرار بگیرد. در هنگام نصب حتما باید نحوه اتصال چربی گیر به لوله کشی ها، نحوه تمیز کردن دوره ای آن مشخص شود،
• اگر میزان چربی و رو غن تولید شده در واحد مورد نظر بیش از اندازه باشد، جریان ورودی به چربی گیر حتما باید با آب رقیق شود،
• برای چربی گیرهایی که خارج از واحد تولید مواد غذایی قرار دارند، هنگامی که ۲۵% مخزن چربی گیر پر شد نیاز به پمپاژ دارد. تمامی محتویات موجود در چربی گیر باید هنگام پمپاژ تخلیه شوند و نباید در داخل چربی گیر باقی بماند،
• در مورد چربی گیرهایی که در داخل واحد ها و یا منازل قرار دارند نیز باید تخلیه چربی و روغن بصورت دوره ای انجام شود،
• مواد خطرناک مثل اسید، شوینده های قوی، آفت کش ها، رنگ، حلال ها و مواد نفتی نباید وارد چربی گیر شوند،
• یک جز اصلی در چربی و روغن لیپید است. لیپیدها بیشترین خاصیت بالقوه را در تولید متان دارند. به طور تئوری یک گرم لیپید (C57H104O6) توانایی تولید ۰۸/۱ لیتر گاز متان را در دما و فشار مناسب را دارد ، در حالیکه یک گرم گلوکز (C6H12O6) توانایی تولید ۳۸/۰ لیتر متان را دارند. درنتیجه مدیریت گاز متان تولید شده در چربی گیر بسیار حائز اهمیت است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *