سیستم ضدعفونی به روش کلر زنی

سیستم ضدعفونی به روش کلرزنی

کلر (Cl2) یکی از واکنش پذیرترین عناصر است و به راحتی با عناصر دیگر ترکیب می­شود. در جدول تناوبی عناصر، کلر در گروه هالوژن ها قرار دارد. تمامی هالوژن ها به طور مشابه با عناصر دیگر واکنش نشان می­دهند و می توانند مقادیر زیادی محصول تولید کنند. هالوژن ها اغلب با فلزات واکنش می­دهند تا اسیدهای محلول را تشکیل دهند. کلر، یک اکسیدان قوی است که معمولاً جهت اکسیداسیون و ضدعفونی کردن، در تصفیه آب مورد استفاده قرار می­گیرد. به عنوان یک اکسید کننده، کلر برای کنترل رشد بیولوژیکی و حذف ترکیبات رنگ، طعم و بو، آهن و منگنز و سایر آلاینده های غیر آلی مانند آرسنیک به کار برده می­شود. کلر به عنوان ماده ای برای ضد عفونی کردن آب و فاضلاب به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد و اکثر باکتری ها، ویروس ها و سایر میکروارگانیسم هایی که باعث بروز بیماری می­شوند را از بین می­برد. کلر به عنوان یک ماده ضد عفونی کننده اولیه، جهت عمل ضدعفونی کردن و کنترل فعالیت های میکروبی، در سیستم های توزیع مورد استفاده قرار می­گیرد. همچنین به عنوان یک ماده ضد عفونی کننده ثانویه بعد از کلرزنی، ازناسیون و یا ضدعفونی کردن با اشعه فرابنفش نیز مورد استفاده قرار می­گیرد.

کلرینگ یا کلرزنی، فرآیند اضافه کردن کلر به آب آشامیدنی به منظور ضد عفونی کردن آن واز بین بردن میکروب ها می­باشد. جهت دستیابی به سطوح ایمن کلر در آب آشامیدنی، می­توان از فرآیندهای مختلفی استفاده کرد. کلر را به صورت گاز عنصری فشرده، هیپوکلریت (قرص، محلول و یا پودر) و سایر ترکیبات، به آب وارد می­کنند. اشکال مختلف کلر که در سیستم های تصفیه مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از گاز کلر، محلول هیپو کلریت سدیم، هیپوکلریت کلسیم، دی اکسید کلر و کلرآمین. کلرزنی معمولاً در یک و یا دو نقطه در طول تصفیه، کاربرد دارد. تمام اشکال کلر، زمانی که در آب مورد استفاده قرار میگیرند، هیپوکلرواسید (HOCl) را تشکیل می­دهند. کلر گازی، قلیائیت آب را کاهش می­دهد و آن را اسیدی می­کند، در حالی که کلر در حالت مایع و جامد، باعث افزایش میزان قلیائیت و PH در نقطه استفاده می­شوند. میزان PH آب بر روی گونه های غالب کلر تأثیر می­گذارد، به طوری که در میزانpH های پایین هیپوکلرواسید غالب و کنترل کننده است اما درpH های بالاتر اغلب یون هیپوکلریت (OCl) غالب می­باشد. از بین این دو نوع، اسید هیپو کلروئید اکسیدان قوی تری است. بنابراین کلر به عنوان یک اکسید کننده و یک ماده ضد عفونی کننده، در PH های پایین تر بسیار مؤثرتر عمل می کند. هر دو فرم HOCl و OCl به عنوان کلر آزاد شناخته می شوند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشخصات فنی و فیمت سیستم های ضدعفونی به روش کلرزنی می توانید با کارشناسان ما در شرکت تماس حاصل فرمایید. همچنین می توانید جهت کسب اطلاعات بیشتر به ادامه مطلب مراجعه نمایید.

ادامه مطلب

 

عوامل مؤثر در میزان استفاده از کلر

غلظت، زمان تماس، pH و دما بر میزان استفاده از کلر اثر می­گذارند. محصول غلظت و زمان (CT)، مهمترین پارامتر مؤثر در ضدعفونی کردن می­باشد. اگر چه افزایش دوزینگ (میزان کلر استفاده شده) توانایی کلر برای ضدعفونی و اکسیداسیون را افزایش می­دهد، اما ممکن است باعث مشکلات مربوط به طعم و بو و تشکیل ترکیبات جانبی ضد عفونی (DBPs) از طریق واکنش کلر با مواد طبیعی آلی (NOM) گردد. میزان تزریق کلر همچنین از نقطه استفاده، کلرخواهی آب و غلظت باقی مانده مطلوب، تأثیر می­پذیرد.

حد مجاز کلر در آب

میزان کلر تا ۴ میلی گرم در لیتر، در آب آشامیدنی قابل قبول است و این میزان از کلر، به هیچ وجه باعث بروز اثرات مضر بهداشتی نمی­شود. کلر و کلرامین برای ماهی ها، سایر حیوانات آبزی، خزندگان و دوزیستان سمی هستند، چون بر خلاف انسان، این گونه حیوانات، آب را به طور مستقیم در جریان خون خود جذب می کنند. گیاهان نیز با آب تصفیه شده با کلر، آسیب نمی بینند.

 

مزایای استفاده از کلر برای ضد عفونی کردن

  • ارزان بودن
  • باقی ماندن کلر در آب: پس از ضدعفونی کردن با کلر، مقداری کلر در آب باقی می ماند و در صورت ورود مجدد آلودگی به آب، کلر باقیمانده باعث ضد عفونی شدن آن می شود.
  • مؤثر بودن در برابر میکروارگانیسم های بیماری زا
  • مؤثر بودن در اکسیداسیون ترکیبات آلی و غیرآلی خاص
  • قابل انعطاف بودن میزان تزریق کلر

معایب استفاده از کلر برای ضدعفونی کردن

  • کلر در تماس با ترکیبات آلی موجود درآب واکنش نشان می‌دهد و محصولات جانبی مانند تری‌هالومتان‌ها (THMs) و هالواستیک اسید (HAA5) تولید می‌شوند. این مواد سمی و جهش‌زا می­باشند. ذکر این نکته مهم است که که با حذف مواد آلی قبل از ضدعفونی با کلر می‌توان تولید این محصولات را به حداقل رساند.
  • ایجاد مزه و بو می‌کند.
  • کلر نمی‌توانند بعضی از میکروارگانیسم‌ها مانند پروتوزا کیست‌دار را از بین ببرد.
  • باقیمانده کلر حتی در غلظت های بسیار پایین برای حیات حیوانات آبزی سمی است.
  • تمامی اشکال کلر سمی هستند، بنابراین ذخیره سازی، حمل و نقل و نگهداری آن خطرناک است و نیازمند مقررات ایمنی می­باشد.