تصفیه نهایی فاضلاب – شرکت شاران صنعت | شرکت شاران صنعت

تصفیه نهایی فاضلاب با هدف حذف آلاینده های خاص مانند مواد سمی و ترکیبات غیرقابل تجزیه بیولوژیکی و همچنین مرحله تکمیلی جهت حذف آلاینده هایی که در تصفیه ثانویه فاضلاب بطور متناسب از بین نرفته اند بکار گرفته می شود. به این مرحله نهایی در تصفیه فاضلاب شامل تمامی فرآیندهایی است که پس از تصفیه ثانویه جهت حذف مواد جامد باقی مانده و همچنین ضد عفونی در راستای کاهش پاتوژن فاضلاب بکار می روند. فرآیندهای تکمیلی جذف مواد مغذی نیز در محدوده تصفیه نهایی پساب قرار می گیرند.

 

دلایل نیاز به تصفیه نهایی فاضلاب

نیاز به تصفیه نهایی فاضلاب از یک یا چند مورد زیر ناشی می شود:

افزایش جمعیت که به افزایش بار آلی و مواد جامد ورودی به رودخانه ها، دریاچه های و سایر منابع آبی می شود.
نیاز به افزایش راندمان حذف مواد جامد معلق در راستای تامین گندزدایی موثرتر.
نیاز به حذف مواد مغذی در راستای محدود کردن فرآیند اوتریفیکاسیون منایع آبی حساس.
حذف مولفه هایی که استفاده مجدد پساب را با مشکل مواجه می کنند.

 

روش های تصفیه نهایی فاضلاب

روش ها و فرآیند های مختلف تصفیه نهایی فاضلاب از ۱۹۷۰ مورد استفاده بوده اند. بسیاری از این فرآیندها مانند روش های حذف مواد مغذی بطور مستقیم در تصفیه ثانویه پساب ادغام شده اند ویا در راستای دستیابی به استانداردهای سختگیرانه به اندازه ای مورد استفاده قرار گرفته اند که خود بعنوان روشی متعارف شناخته می شوند. عمده روش های مورد استفاده در تصفیه نهایی فاضلاب عبارتند از تصفیه فیزیکی شیمیایی، فیلتر شنی، فیلتراسیون غشائی و جذب سطحی کربن فعال.

ترسیب شیمیایی فسفر در تصفیه نهایی فاضلاب :

با توجه به آنکه فسفر از عناصر در القاء پدیده اوتریفیکاسیون است، محدودیت هایی بر میزان غلظت آن در پساب خروجی تصفیه خانه ها وضع شده است. پیش از توسعه روش های بیولوژیکی حذف فسفر، ترسیب شیمیایی روش اصلی حذف فسفر در تصفیه نهایی فاضلاب محسوب می شد. در بسیاری از موارد به دلیل محدودیت های فضا و اقتصاد طرح، روش ترسیب شیمیایی همچنان تنها روش کاربردی تصفیه نهایی فاضلاب در حدف فسفر خواهد بود. بعلاوه در بسیاری از تصفیه خانه ها روش ترسیب شیمیایی فسفر به عنوان روش پشتیبان در کنار روش های بیولوژیکی بکار گرفته می شود، بخصوص در شرایطی که احتمال اشکال در فرآیند بیولوژیک وجود دارد ویا فرآیند بیولوژیک به تنهایی قادر به تامین محدودیت های استاندارد پساب خروجی نیست.

فیلتر شنی جهت تصفیه نهایی فاضلاب :

فیلترهای شنی در مواردی که غلظت کل مواد جامد TSS کمتر از mg/L 10 باشد کاربرد دارد. بخشی از TSS پساب را توده بیولوژیکی و مواد قابل تجزیه بیولوژیکی تشکیل می دهد. از این رو فیلترهای شنی می توانند غلظت BOD را در پساب کاهش داده و غلظت آن را به mg/L 4-10 برسانند. بعلاوه با ترکیب فیلترهای شنی و انعقاد شیمیایی می توان به حذف فسفات و نیترات نیز اقدام کرد. در تصفیه نهایی فاضلاب از انواع فیلتر شنی استفاده می شود که از آن بین فیلترهای متعارف و فیلترهای بستر عمیق در شرایط تحت فشار کاربرد بیشتری دارند.

فیلتر غشائی در تصفیه نهایی پساب :

غشاهای فشار پایین میکروفیلتراسیون MF و اوترافیلتراسیون UF در تصفیه نهایی پساب تصفیه خانه های فاضلاب کاربرد دارند. گرچه از این فیلترها بعنوان جایگزین فیلتر شنی استفاده می شود، بیشترین کاربرد MF/UF در پیش تصفیه پساب تصفیه ثانویه پیش از فرآیند اسمز معکوس در جهت استفاده مجدد آن در صنایع یا تولید آب آشامیدنی است. با توجه به آنکه غشاهای میکروفیلتراسیون و اولترافیلتراسیون موانع فیزیکی محسوب می شوند، راندمان حذف آلاینده های معمول در آن ها به میزان ارتباط آلاینده به جامدات معلق وابسته است و بدون فرآیندهای بیولوژیکی و شیمیایی نمی توان انتظار راندمان حذف بالایی داشت. اما استفاده از MF/UF در تصفیه نهایی فاضلاب به پسابی با کیفیت بالا منجر خواهد شد.

جذب سطحی کربن فعال به منظور تصفیه نهایی فاضلاب :

مواد آلی محلول مقاوم در برابر فرآیندهای بیولوژیکی از اغلب فرآیندهای تصفیه ثانویه ، ته نشینی و فیلتراسیون عبور می کنند. مناسب ترین روش حذف این مواد در تصفیه نهایی پساب روش جذب سطحی توسط کربن فعال است. کربن فعال به صورت پودر PAC و دانه ای GAC مورد استفاده قرار می گیرد. PAC به پساب خروجی از روشهای تصفیه بیولوژیکی و یا مستقیماً به حوضچه هوادهی اضافه می شود. GAC در ستون هایی با بستر متحرک ویا ثابت کاربرد دارد. استفاده از ستون های GAC در تصفیه نهایی فاضلاب ارجحیت دارد. استفاده از ستون های GAC با جریان رو به پایین با بکارگیری هر دو فرآیند جذب سطحی و فیلتراسیون کاربرد وسیعی در تصفیه نهایی فاضلاب برخوردارند.